De narcistische persoonlijkheidsstoornis kenmerkt zich door een sterke behoefte aan bewondering en een vertekend gevoel van superioriteit. Achter een arrogante presentatie schuilt een kwetsbaar zelfbeeld dat afhankelijk is van externe bevestiging. Personen met deze stoornis vermijden verantwoordelijkheid en reageren op kritiek met disproportionele woede. Ze gebruiken geregeld pathologisch liegen om een beeld van onaantastbaarheid te behouden.

Relaties met personen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis zijn eenzijdig en functioneel van aard. Anderen dienen als bron van narcistische toevoer en niet als gelijkwaardige partners. Interacties starten regelmatig met charme en intensiteit, maar dit gedrag fungeert als middel tot emotionele controle. Duurzame verandering vraagt empathie en zelfreflectie, capaciteiten die structureel ontbreken. Echte wederkerigheid blijft daardoor uitzonderlijk.